സ്വപ്‌നങ്ങൾ എന്നിൽ ശേഷിപ്പായി,
ഇന്നലകൾ വേദനയുടെ ഓർമ്മയായി.
നാളെയൊക്കെയും നീളുന്ന സത്യമായി,
നീ അകാലത്തിൽ പൊഴിഞ്ഞു പോയി.

പുലരിയുടെ കായലോരത്ത്
മുറിബീഡി വലിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ,
മധ്യാഹ്നത്തിന്റെ ആലിനിഴലിൽ
വെറുതെ ഇരുന്നു ചിന്തിക്കുമ്പോൾ.

സന്ധ്യയുടെ നിലാവിൽ
ആകാശം നോക്കി കിടക്കുമ്പോൾ,
മനസ്സിൽ വിരിയുന്നൊരു സ്വപ്നം—
അതിൽ ഒരു രാജകുമാരി.

ഇന്നും ഉണ്ട് സ്വപ്നങ്ങൾ മനസ്സിൽ,
ചിറകില്ലാത്ത സ്വപ്നങ്ങൾ,
ലക്ഷ്യമില്ലാത്ത സ്വപ്നങ്ങൾ,
പൂർണതയില്ലാത്ത സ്വപ്നങ്ങൾ.

കൂട്ടിലടച്ച പക്ഷിയെ പോലെ,
“അരുതേ” എന്ന് പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും,
എങ്കിലും പറന്നു പോയി നീ
ഒരു വാക്കും പറയാതെ.

അറിഞ്ഞില്ല നിന്റെ മനസ്സിലെ ചിന്തകൾ,
അറിയുന്നതൊന്നും ഉൾക്കൊള്ളാൻ
ശ്രമിച്ചുമില്ല ഞാൻ.